Het is alweer een week geleden dat jullie wat gehoord hebben. Er is veel gebeurd. Onze as. schoondochter is 18 geworden, we zijn een aantal dagen naar zee geweest met zn tweëen, we hebben een slapeloze nacht gehad door racende brommertjes zonder uitlaat (nee, niet naar Urk geweest!) en gister dan de eerste dag op de Dagbehandeling.
Het was een vermoeiende dag, het eerste wat ik deed toen ik thuiskwam was slapen :-) Het kost veel tijd om alles op een rijtje te zetten en onder woorden te brengen.
Na een kennismakingsronde en de dagstart kreeg ik een map uitgereikt. Deze map komt vol, werd mij beloofd.
Iedere week worden er per persoon (haalbare) doelen gemaakt, opgeschreven, (SMARTgeformuleerd, waarde klasgenoten! ;-)) en die worden dan de week erna besproken.
Na een smakelijke lunch begon de middag met de vrouwengroep. In de vrouwengroep krijgt ieder een eigen inbreng en die wordt met elkaar besproken. Erg leerzaam!
De dag werd afgesloten met elkaar. Aanstaande donderdag is een vrije dag, dus ga ik niet naar Sneek. Ik vind een week tussen 2 sessies erg lang, vooral omdat ik net begin. Dus werd afgesproken, dat ik kan bellen als het nodig is, en werd er nog een keer nadruk opgelegd dat er altijd een bed voor me klaar staat. Zo'n vangnet voelt erg prettig, al hoop ik niet dat het nodig is.
Ik heb gemerkt dat ik me slecht voel als ik moe ben, en dat ik dan ook depressiever ben. Het kost moeite om daaroverheen te stappen.
Ik ben alleen maar met mezelf bezig op dit moment, heb daar ook mn handen vol aan. Het is heel moeilijk omdat anderen toch dingen van mij verwachten, en op dit moment kan ik daar niet aan voldoen. Ik kies alleen voor mezelf, om er beter van te worden. Alle ruis om me heen laat ik zoveel mogelijk links liggen. Dat kost veel energie, want dat is voor mij tegennatuurlijk. Het voelt zo egoistisch, het is niet zoals ik ben. Nu de balans zien te vinden!
Dank voor de kaarten, smsjes, mails en gebeden voor mij. (sorry, ZUH, ik vergeet de bloemen!) Ik kijk iedere dag uit naar de post. Die positieve aandacht speciaal voor mij doet me goed. Het geeft aan dat mensen je niet vergeten ook al ben je even niet in beeld, en heb je niets te geven.
Ook deze weblog wordt goed gelezen en ik krijg er leuke reactie's op. Het helpt mij om alles op een rijtje te zetten en mijn gevoel woorden te geven.
Tot de volgende keer weer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten