Gister een beginnetje gemaakt met praten. Over iets wat me gekwetst had en waar ik op wilde leren reageren. Het was heel eenvoudig en eigenlijk wist ik het wel, maar de durf om in de -toch vreemde!- groep neer te leggen waar ik mee worstel en wat me dwars is gaan zitten, en er ècht voor mezelf te zitten en ruimte te nemen, kostte wel even tijd. Natuurlijk viel het mee en luchtte het op ;-) Het is voor mij heel moeilijk om voor mezelf te kiezen, ik vind een ander altijd belangrijker. Altijd mezelf maar wegcijferen en inslikken wat me dwars zit. Gevolg is, dat mensen voor je gevoel over je heen walsen en je niet serieus nemen. En daar is het gevolg van dat je je nog weer beroerder gaat voelen. Uitputtend, zo'n gevecht met jezelf.
Donderdag ga ik weer verder met creatieve therapie. Het is wonderbaarlijk, wat dat allemaal bij me bovenbrengt, en hoe creatief ik blijk te zijn! Het is heel fijn, dat als je iets niet zeggen kunt, je onderbewustzijn het je handen laat maken, en dat de mensen die je begeleiden het vermogen hebben om je erover te laten praten. Ze zijn zo zorgzaam en lief, ik voel me echt gekoesterd. Alles bij elkaar geeft het veel ruimte, en veel vertrouwen om verder te gaan. Er zijn al best stapjes gemaakt, ik ben benieuwd waar ik uit kom, hoe ik veranderen zal, en hoe het voelen zal. En ik ga het niet belangrijk vinden hoe een ander daarover denkt. Complimentjes zoek ik nu bij mezelf! Pfffff.....
3 opmerkingen:
Hoi Carla, je bent en blijft een kanjer,weer heel veel sterkte.
Liefs Tineke.
Hallo Carla,
Wat dapper dat je deze stap gezet hebt opzoek naar je Zelf. Alleen al de keuze om deze stap te zetten helpt je op weg naar balans en heling.
Heel veel liefde, licht, succes en plezier op deze 'reis'.
Lieve groet,
Joke
We kennen elkaar niet maar zijn collega's die o.a. via Monique Boer werken.
he Carla,
Van Rita had ik al iets gehoord en nu een korte mail van het werk. Wat heerlijk om te horen dat je uit het dal aan het klimmen bent, erin vallen is een eruit klimmen is een ander verhaal. Geniet van elk plato dat je tegenkomt en neem je rust om te genieten van het uitzicht wat je al hebt gedaan en wat je nog mag ervaren. Een ding is duidelijk de weg die je hebt afgelegd ligt achter je en komt nooit meer terug maar vormt je als pure ziel. Boeddha zegt niet voor niks, een mens leert niet van de vreigdemomenten maar uit het lijden. Een hele warme knuffel van mij en weet dat ik in gedachten soms effe langskom.x Letty van den berg
Een reactie posten