Wat ik je vraag is dit:
wil je nog eens
en nog eens
luisteren naar mijn verhaal
naar wat ik voel en denk
je hoeft alleen maar stil te zijn
mij aan te kijken
mij tijd te geven
je hoeft mijn verdriet zelfs niet te begrijpen
maar als het kan
slechts te antwoorden
zoals het voor mij voelt
je luisterend aanwezig zijn
zal mijn dag anders maken....
Deze tekst zat bij een kadootje dat ik kreeg n.a.v. de Dag van de Zorg, 12 mei, van mijn stage adres. Ik heb het altijd als zorgverlener in praktijk mogen brengen, maar nu heb ik het zelf nodig dat er mensen op die manier met mij omgaan. Zonder oordeel, alleen maar luisteren. Ik ontloop directe gesprekken een beetje, veel mensen zijn lief en zorgzaam en begripvol, maar bij sommigen heb ik het gevoel dat ik verantwoording af moet leggen. En daar begin ik niet aan :-)
1 opmerking:
en gelijk heb je!!!
Een reactie posten