Afgelopen week werd mijn weblog genoemd op de ledensite van het koor waar ik bij zing, en in een mail van het bureau waar ik ZZP werk voor doe. Wat heb ik veel reactie's gekregen, hartverwarmend gewoon! Iedereen had wel een persoonlijk woord. Wat is dat fijn, om zulke mensen om je heen te hebben.
Als je als oester leeft, zoals ik, en denkt dat je alles in je eentje moet doen, ben je erg eenzaam en is het heel moeilijk om te geloven wat mensen tegen je zeggen. Het is heel moeilijk om complimentjes in ontvangst te nemen (je gelooft ze gewoon niet) en persoonlijke aandacht word vlug weggewimpeld. Met mij gaat het altijd goed. En dat shirtje/ jurkje/...? o, maar 4,95 bij de Hema :-)
En nu merk ik dat heel veel mensen aan me denken door voor me te bidden, een kaartje,mailtje of smsje te sturen en dat ze ook nog regelmatig mn blog lezen! (gisteren wel 66x! )
Het blijkt wel weer dat anderen positiever naar me kijken als dat ik naar mezelf kijk. Wonderlijk fenomeen, hoor. Ik kan het nog niet geloven, maar ik geniet er wel van. Zal ik maar gewoon DANK JE WEL zeggen? Het is onbetaalbaar voor me.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten