Bezigheden op donderdag (dag van de verpleging, vroeger hadden we taart)

Pfjoe, ik heb er weer een lange dag Sneek opzitten. Het was gelukkig (geestelijk) een minder inspannende dag als de maandag. Vanmorgen was er creatieve therapie. Ik kreeg de opdracht om frustratie's van een normale dag te beschrijven, en mijn reactie daarop. Ha ha, ik weet niet eens wat dat is, boos worden, en dat verwoorden, hoe doe je dat? Er werden mij wel enige dingen duidelijk, en daar gaan we volgende week mee aan de gang. Ik zie er eigenlijk verschrikkelijk tegenop, want ik moet met mn gevoel aan de gang, en dat gaat vast zeer doen :-(

Vanmiddag heb ik 1 uur GEWANDELD! Dat was al héél erg lang geleden. Behoudens een blaar, heb ik er enorm van genoten. Het ging ook goed. Tijdens de wandeling kregen we een opdracht: hoe ben jij als leidinggevende. Op mn lijf geschreven, dus :-)

Vandaag kwam ik 2x tot de conclusie dat ik een enorme hulpverlener ben, het zit echt helemaal ìn mij, in mijn systeem zeg maar.

Als ik beter voor mezelf wil zorgen, zal ik dat toch los moeten laten, er in ieder geval meer balans in aan moeten brengen.

Er zijn 2 mensen die ik anoniem wil bedanken. Met hen heb ik gistermiddag een gesprek gehad. Dank jullie wel allebei, dat jullie voor me zorgen en keuzes voor me maken nu ik er zelf niet toe in staat ben. Dank jullie wel voor het gevoel van veiligheid en vertrouwen dat jullie me geven. Héél belangrijk voor mij!

Er liggen 3 vrije dagen voor me. Op 1 daarvan ben ik jarig. Ik heb besloten het niet te vieren deze keer, ik ben gefocust op de therapie en daar gaat al mijn energie inzitten. Als alles meezit, begin ik volgende week met de 3e dag erbij en daar kijk ik naar uit. Ik kan niet iets half doen, en zo voelt het nu wel. Mouwen opstropen en aan de gang, daar voel ik me het lekkerst bij!