Vandaag weer een lange dag Sneek gehad. Het is echt heftig. De dag duurt lang, en de therapie bestaat een hele dag uit praten, praten, praten. Je moet denken, concentreren en bedenken wat je gaat zeggen. Tevens wordt je geconfronteerd met datgene wat je groepsgenoten meemaken. Heel leerzaam, want vaak zijn er overeenkomsten met datgene wat ik meemaak, maar zoals ik al schreef: confronterend.
De omgeving waarin ik ben, voelt heel veilig en 'koesterend'. Er word naar me geluisterd, ik word serieus genomen en er wordt voor me gezorgd. Heel prettig.
Als ik thuiskom, ben ik doodmoe.
Gelukkig staat manlief dan klaar om me op te vangen en te verzorgen.
En das nog het allerprettigst :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten