Moe

Het was gister door een storing niet mogelijk om te bloggen. En ik had nog wel zoveel te vertellen!
Eerste vrije dagen worden meestal 'verpest' door een enorme moeheid en hoofdpijn. Ik ben veel dagen niet helder van geest, een beetje wazig. Op de dagen dat er wat van mij verwacht wordt, gaat het gelukkig veel beter. Maar ik zie wel in dat ik mn vrije dagen nodig heb om weer bij te komen en op te laden. Ik begrijp nog steeds niet hoe ver ik weg ben (geweest). Ik vind het nog steeds moeilijk om te accepteren dat lichaam en geest niet op één lijn zitten, en dat ik moet leren om balans te brengen in dat wat ik wil en dat wat ik kan. Ik ben nog geen reserves aan het opbouwen, dat zie ik wel in. Toch ben ik een stuk opgewekter en rustiger, en raak ik niet meer zo snel in paniek, dat is al pure winst!


Ik zal me nu gaan voorbereiden op mn verjaardag. Al vier ik het niet, ik wil toch taart op die dag ;-) Er kwam net een vracht kaarten met de post. Bedankt allemaal, dat doet me erg goed. Ik kijk er regelmatig even naar, en naar de teksten die er opstaan. Ze worden speciaal voor me uitgezocht, dat zie ik wel. Fijn is dat, die positieve aandacht! Ik vind bellen een crime op het ogenblik. Vaak ben ik niet geconcentreerd genoeg of te moe om te bellen. Een mailtje, smsje of kaartje heb ik veel meer aan, die kijk ik regelmatig even terug. Het zijn lichtpuntjes, of geluksmomentjes, net hoe je het noemen wilt. En ja, ik trek me daaraan op, en ja, mw de therapeute, ik weet wel dat ik het bij mezelf moet zoeken en daarin niet van een ander afhankelijk moet zijn......dat komt nog wel, nu nog even niet ;-)


Fijn weekend allemaal!