Rust......Roest???

Gister een fijne dag gehad in Sneek. Het was een klein groepje, en dat maakt het voor mij een stuk makkelijker. Minder 'ruis', dus beter concentreren, en het lukt me steeds beter om me bij mezelf te houden en het hulpverlener-zijn los te laten. Ik was zelfs minder vermoeid tussen de middag!

Ik bracht zelf tot 2x toe iets in, en daar werd goed op gereageerd. Ik laat meer angst los/ zien.

Het valt me erg tegen hoe moe ik blijf, hoe kort mijn spanningsboog is en hoe weinig 'ruis' ik kan hebben. Het is natuurlijk wel logisch, maar ik ben nog steeds aan het overleven, en niets aan het opbouwen. En volgende week met de 3e dag erbij komt daar nog niets van. Het betekent wel bewuste keuzes maken, wat doe ik wel en wat doe ik niet. Ik ga wel een dagje met de dames van Maninne uit en naar een verjaardag, maar dan plan ik daarna een paar lege dagen. Ik wil ook graag leuke dingen blijven doen en een beetje sociale contacten blijven onderhouden, een beetje contact houden met de gewone wereld. Het draait me nog veel te veel om mezelf allemaal.

De dagen nu tussen de dagen in Sneek doe ik werkelijk niets. Ik zou het niet eens kunnen. Wat ik wel doe, is iedere dag een half uur naar buiten, fietsen of wandelen. En een beetje prutsen aan de keukentafel, met kralen en potloden en een haaknaald. Back to basics.....en koffie ;-)