Genieten

Al een hele poos is mijn gevoel verstopt onder een dikke deken van mist.
Zo af en toe komt er een glimpje tevoorschijn, maar het is nog niet veel.
Er zit nog zoveel angst in me verstopt.
Genieten is iets wat gemakkelijker terug lijkt te komen. Afgelopen winter vond ik het heerlijk om verstopt in de kamer, onder mn fleecedekentje, te kijken naar de vogels die afkwamen op de voedertafel. Ook van wolkenluchten en lekker buitenzijn kan ik genieten. En wie geniet er niet als hij in dit jaargetijde buiten is? (ik maak me dan wel weer zorgen om de boeren, die een flinke bui toch wel zouden kunnen gebruiken). Vorige week, samen een paar dagen uit, was ik de spanning nog niet kwijt en had ik nog niet de rust om voluit te genieten, maar gister was een topdag :-) Het heeft maar een paar uur geduurd, maar leek wel een hele dag.
Lekker slenteren, op terrasjes hangen en leuke mensen ontmoeten. Ik was totaal versleten toen ik thuiskwam, en sliep voor het eerst sinds het gebruik van de medicijnen korter en onrustiger, maar ik had vandaag voor het eerst de moed en de energie om noodzakelijke klusjes in huis aan te pakken. 
De rest volgt vast vanzelf ;-)
Hoe zat dat ook alweer, met een opgeruimd huis en een opgeruimd hoofd?


Ik blijf me verbazen over de leuke reactie's die ik krijg op deze blog, die voor mij zo'n heerlijke uitlaatklep is. Ook de trouw van mensen in het sturen van kaarten en berichtjes vind ik heel bijzonder. Het voelbaar meeleven van veel mensen doet me heel erg goed. Ik heb altijd gebedeld om complimentjes en positieve feedback. De achtergrond daarvan zullen we het maar niet over hebben.....daar moet nog heel hard aan gewerkt worden. Maar nu ik nergens om vraag en duidelijker ben in wie ik ben en wat ik doe, komt de positieve aandacht zomaar op me af. De eenzaamheid van een Oester is groot, en van het delen wordt een mens rijk.....dat heb ik toch maar mooi geleerd en in praktijk gebracht de afgelopen weken!


Tot de volgende keer weer!