Na een dag weinig doen en lekker thuis hangen, ben ik er wel weer een beetje. Ik ben zómaar zenuwachtig en gespannen, en dat ben ik niet van mezelf gewend. Of ik heb het niet eerder herkend ;-)
Vervelend is het wel. Net of je zo'n trekpop bent,
er trekt iemand aan het touwtje en alles trekt strak in mn lichaam. Na een poosje gaat dat allemaal zeer doen, en als ik pech heb, volgt er migraine.
Ik begin ook een beetje opstandig te worden, niet om het feit dat dit me allemaal overkomt, maar meer om de tijd die het kost. Dit is wel nuttig voor mezelf, maar ik zou ook wel weer deel willen uitmaken van het gewone leven. Ik ben er nog lang niet aan toe, maar het maakt me wel verdrietig/ opstandig.
Ik was gister ook razend van boosheid. Ik doe er dan niks mee, maar het gevoel is al bijzonder.
Wauw, dit keer een optelsom: boos, verdrietig, opstandig...............
Geen wonder dat ik moe en gespannen ben!
Wat gebeurt er allemaal?

Geen opmerkingen:
Een reactie posten