Gister vroeg mn therapeute of ik ook vond dat er mensen zijn die dit niet mogen lezen. Ja, die zijn er wel. Ik heb ervoor gekozen om dit openbaar te maken, dus ik kan het niet voorkomen. Maar als ik de keus had, werd er onderscheid gemaakt: jij wel, maar jij niet. Er zit een stuk boosheid en wantrouwen achter, en veel gekwetstheid, denk ik.
Ik heb het maar losgelaten in de hoop dat er iets goeds uit voortkomt.
Het is een beetje een onrustige week. Geen vrije tijd, door artsenbezoeken op mn vrije dag, en vandaag wacht er huishoudelijk werk. Vanmiddag haal ik mn pa op uit het ziekenhuis, en morgen komt ook moeders weer thuis.
In de AT van gister hebben we gekeken wat de emotionele balans was in de dagen van afgelopen week. Voor mij was dat precies 50/50.
Het is goed om dat zo eens inzichtelijk te maken, daar wordt het minder zwaar van. Er zijn goede en slechte dagen, en het verschil tussen pieken en dalen is erg groot en kan erg snel veranderen. Ik vind nog steeds losse eindjes, en ben niet gericht met één thema bezig. Maar ieder puzzelstukje gaat zn plaats vinden, als de puzzel straks compleet is!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten