Vandaag zat er een gedicht bij de post.
Soms begrijpen mensen je zomaar.
Ik was er ontroerd van.
Dank, C.V.!!!
Diep in mijn wezen
is een wereld
die ik nauwelijks ken
daar heerst een klimaat
van bezeerdheid en pijn
onmacht en verlangen
daar wonen een hunkerend kind
en een onzekere vrouw
gevangen door blokkades
die ik niet weg kan nemen.
Ik praat over hen met Jezus
stukje bij beetje leert Hij mij
die geheime wereld kennen
aan Zijn Hand loop ik
de pijn tegemoet
Hij gaat het kind
en de vrouw bevrijden
zegenend maakt Hij ons één
tot een geheeld mens
Dank U, lieve Heere Jezus!
1 opmerking:
Ja! Die is erg prachtig!
Een reactie posten