Muziek

Jarenlang was één van de zangers van at once mijn dirigent, zingen was mijn grote hobby. Een iets ander genre weliswaar (klassiek), maar toch.

Zingen kan ik al een jaar of 2 niet meer, mijn ziek-zijn beneemt me letterlijk de adem.
Van klassieke muziek word ik nog steeds rustig, en ik verlang er naar om nog eens zo te kunnen zingen. Ook daarin zal ik een balans moeten vinden, ik sloeg nogal door geloof ik.

Aan dìt soort muziek heb ik me vastgeklampt in de donkerste dagen, toen mn hoofd één en al onrust was en niets meer op kon nemen. Toen ik genoeg had aan één regel, die doordrong in mn hart.
Eerlijk is eerlijk, ik keek altijd een beetje neer op deze muziek. Te eenvoudig, te commercieel soms.


Maar het raakte me (aan) toen ik het nodig had.