Moe in mn hoofd en een traag, pijnlijk lijf.
O, ik weet wel waar het van komt, ik ben bijv. vrijdag te lang op het feest gebleven en hou mn grenzen niet genoeg in de gaten.
Ik denk de verwachtingen van anderen te kennen, en probeer daar aan te voldoen, en als dat niet lukt, voel ik me vooral erg schuldig.
Ik zit dus vooral mezelf in de weg.
Vandaag hou ik maar een gedeeltelijke pyamadag en weer even pas op de plaats.
Het is weer even één stapje naar voren, en een stapje terug.....
1 opmerking:
Ik bracht mijn zorgen bij de Heer
om ze aan Hem te geven.
Ik bad voordat wat moeilijk was;
Ik wilden graag blij leven.
Maar toen ik daarnaverder ging
en alles had beleden,
toen voelde ik een groot verdriet;
mijn last was niet verdwenen!
Waarom nam U mijn zorg niet weg?
Heer, wilt U niet verhoren
wat ik U vroeg in mijn gebed?
toen hoorde ik deze woorden:
Ik wil je helpen o mijn kind;
je last mag je Mij geven,
en al je zorg neem Ik op Mij,
op heel je weg door t"leven.
Doch weet een ding,onthoud het goed;
jouw tobben zal niet baten.
Je lasten kan Ik dragen slechts
als jij ze los wilt laten.
Allerliefste Groetjes,
Margriet.
Een reactie posten