Vanmiddag is mijn weekje 'rust' ingegaan.
Alhoewel dat ook weer betrekkelijk is :-), met een verjaardag,
een aangepaste kerkdienst en de jaarlijkse bazar in het verschiet!
Pas op de plaats, noemde de therapeute het, en zo voelt het ook.
Even weer afstand nemen, onderzoeken waar ik sta, kijken of het goed gaat en dan weer verder gaan.
Deze week was tnt een pijnvrije week.
Waar ik nu last van heb, is dat ik steeds achter adem ben, bijna hyperventileer zelfs. Hoort er ook bij, maar het gejaagde gevoel dat ik erbij heb, is onplezierig.
Maar weer rustig doordoen, dus, en in het hier en nu blijven.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten