Ik heb goed nagedacht van wie ik het kreeg, waarom, en hoe dat voelde.
Ik kan jullie zeggen, dat ik er sterker door geworden ben, en dat het goed is voor mijn gevoel van eigenwaarde!
Tijdens de interaktieve therapie mochten we een koffer vullen met dat, waar we binnenkort verwachten afscheid van te nemen.
Voor mij was dat o.a. (een deel van) mijn oude "ik", en mijn werk.
Door er zo intensief mee bezig te zijn, verwerk je al wat van het verlies en ben je er beter op voorbereid.
Het verbaasde me, hoe ik gegroeid ben in de afgelopen weken, en hoe goed het me doet, om zo intensief met mezelf en mijn gevoelens bezig te zijn.
Het is een Time Out, waar ik ook weer afscheid van hoop te gaan nemen, als de tijd rijp is. Het is ook voor mezelf zorgen en tijd nemen voor dingen waar ik nog nooit mee bezig geweest ben. Het is vaak zelfs letterlijk pijnlijk, maar wat geniet ik er eigenlijk van, het doet me ècht goed!
Het stukje over vriendschap in mn vorige blog heeft wat reactie's veroorzaakt die ik niet voor ogen had toen ik het schreef.
Omdat deze blog via het www werkelijk door iedereen gelezen kan worden, moet ik het nogal eens vaag houden, voor mijn eigen privacy.
Het is niet de bedoeling dat iemand schuldgevoelens krijgt door mijn vaagheid :-)
Mocht je je eens aangesproken voelen, ik zet geen persoonlijk bedoelde opmerkingen in mn blog, ik durf je wel rechtstreeks aan te spreken, dat heb ik al wel geleerd!
Voel je alsjeblieft niet schuldig als je niet in de gaten had hoe ik er aan toe was toen ik werd opgenomen. Je hebt geen signalen gemist, want ik heb ze niet gegeven. Ik WAS niet voor niets een oester met een masker.
Die parel uit die oester, kom ik af en toe al eens even tegen.
Deze periode dient ergens toe, dat wordt me alsmaar duidelijker. Ik weet niet waartoe, maar dat komt vanzelf op mijn weg.
Ik bouw op U
mijn Schild en mijn Verlosser
niet eenzaam ga ik op de vijand aan
sterk in Uw kracht, gerust in Uw Bescherming
ik bouw op U en ga in Uwe Naam
Gelovend ga ik eigen zwakheid voelen
en telkens meer moet ik Uw Kracht verstaan
toch rijst in mij een lied van overwinning
ik bouw op U en ga in Uwe Naam
Ik bouw op U
mijn Schild en mijn Verlosser
U voert de strijd, de hulde is U gewijd
In 't laatste uur zal ik zegevierend ingaan
in Rust met U die mij hebt voortgeleid.
Ik realiseer me net, dat ik dus vandaag 2x iets ingepakt heb, iets wat ik mee wil nemen, en iets waar ik afstand van wil doen.
Een 10 met een griffel voor mijn opmerkingsgave ;-)
(zet me weer even met 2 benen op de grond, ga ik mezelf al complimenten geven!!!)
Willen jullie morgenochtend aan me denken, als ik naar de keuringsarts ben?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten