Bethlehem

De avond valt, mijn voeten gaan steeds trager.

Daar in de verte… zou de stad daar zijn?

Ach Jozef, leg je arm nog even lager,

want in mijn lenden brandt zo’n vreemde pijn!

Die lange weg, door voeten uitgesleten –

nooit was een pad mij zo’n oneindigheid!

Zou Jozef hier misschien een slaapplaats weten?

Voor rust is het wat mij betreft hoog tijd.

De poort is gepasseerd, nu gaat het komen.

We zijn er! Nu een rustplaats voor de nacht.

Kijk, Jozef neemt het geld dat hij heeft meegenomen,

hij klopt al op een deur en wacht…

De waard staat ons wel vriendelijk te woord

en in zijn ogen zie ik medelijden.

Hij zegt: ‘Hebt u het dan nog niet gehoord?

De stad stroomt vol van alle vier de zijden!’

‘Wat kan ik nog bedenken?’ zegt hij zacht

en op mij wijzend: ‘U zult nog bezwijken!

Ga rusten in mijn lege stal vannacht,

dan kunt u morgen naar iets anders kijken.’

Hij geeft ons nog een lamp en zegt: ‘Het is niet ver.’ Maar zonder Jozefs steun was ik er nooit gekomen.

De nacht is om ons heen, er flonkert reeds een ster.

De wind komt plotseling en schudt de bomen.

Joke Verweerd

Gezegende kerstdagen allemaal!