Vandaag is het 21 jaar geleden dat ik beviel van ons enige kind.
Het was niet mijn enige zwangerschap, en het spijt me oprecht dat ik onze zoon geen broer of zus kon geven.
Op 17 juni, de uitgerekende datum, denk ik altijd even aan het kindje dat niet geboren mocht worden.
Ik heb intens genoten van het moeder-zijn, en natuurlijk blijf ik moeder voor de rest van mijn leven.
Maar hij vaart al jaren, en gaat al zo zijn eigen weg.
Er is veel waar ik dankbaar voor ben, veel waar ik trots op ben.
Toch schrijnt er altijd ergens verdriet.
Het is zo snel gegaan, allemaal.

2 opmerkingen:
wow, je bent er weer zie ik net.
Geweldig om zo met je mee te kunnen genieten!
Ja,inderdaad "Soli Deo Gloria"
gefeliciteerd met je zoon,en sterkte
gr yvonne
Een reactie posten