Energie!!

Door mijn -achteraf jarenlang- ziek-zijn  is er in en om het huis veel achterstallig onderhoud.
Ik ben pas begonnen, in navolging van andere blogsters, om iedere week 1 kast leeg te halen, schoon te maken en opnieuw in te richten.
Wat is er al heel veel richting kringloop gegaan!

Manlief nam voortvarend de verfkwast ter hand, met als resultaat dat buitenom, op een kleinigheid na, alles geverfd is.
Ook binnen werd er geverfd, er kwamen nieuwe rolgordijntjes en ook werd er weer heel veel weggedaan.

De muren kregen/krijgen frisse kleuren, het houtwerk werd wit, en ook krijgt het plafond nog een opfrisser.

Zo is het niet alleen in mijn hoofd opgeruimder en frisser, het wordt ook in mijn leefomgeving zichtbaar. 
Ik zoek zèlfs steeds gekleurde kleding op- en dat wil wat zeggen :-) Mijn 20 kilo-extra zit er nog gezellig, zelfs na al het hardlopen, en ik moffel dat het liefste weg. Ik word me er steeds meer bewust van, dat ik er zijn mag, ook met die 20 kilo extra, en dat ik me nergens voor hoef te schamen. 
Het uitlopen van de FPR heeft me wat zelfvertrouwen teruggegeven, en daar krijg ik energie en lef van.

Maar het allerleukst waren de complimenten van manlief, toen ik voor het eerst van mijn leven de muren( lavendelblauw!) had geverfd. De kleur had voor hem wel wat minder gemogen, maar het project was goed gelukt, en ik had het goed gedaan.

Je bent nooit te oud om te leren, en nooit te oud om aan iets nieuws te beginnen!

Ik plukte de laatste appels en peren, bakte een perentaart,

ik haakte mijn eerste echte myboshi muts.

Heldere kleuren, hè?

Het was me het weekje wel, en dan ben ik nog lang niet uitgepraat.

Herfstwandelingen, kastanjes zoeken, foto's, het werk aan de nieuwe beschoeiing
(allemaal werkvolk om de deur)

en dan ging het gewone leven ook nog gewoon door.

Als ik het zo beschrijf, is het heel wat, en veel meer dan ik de laatste jaren aan kon.

Veel om te danken.

Soli Deo Gloria!