Alle verplichtingen hadden ook vakantie, dus het kon.
Maandag begon goed, met een Coopertest :-{
Hahaha, wat heb ik gerend, en ja, hoor 200 meter meer dan een maand of 4 geleden. Yes! Winst!
De dag erna werd iemand die me lief is, opgenomen op de Paaz.
Zeer tegenstribbelend, dat wel. Wat een verdriet, wat een eenzaamheid, wat een vechtlust en ontkenning nog, ondanks alles.
Ik herkende er veel in, van toen ik zelf zo was- de uitputting, vooral- en ik was dankbaar voor wat ik heb. En dat ik altijd mijn Sterke Held naast en voor en achter mij heb geweten.
Dat maakte mijn verschil.
Ik ben dankbaar voor de liefdevolle mensen om haar heen.
Ik heb gewandeld, foto's gemaakt en koffie gedronken met anderen die me net zo lief zijn. Ook daar zag ik pijn en verdriet, en worsteling.
Wat kan het leven moeilijk zijn!
De kamer is gelukkig bijna klaar, en dat moet ook, want zondag viert zoonlief zijn 21e verjaardag. Hij heeft de hele wereld uitgenodigd, geloof ik :-)
En wat ik tussen de bedrijven door nog even deed: fietsen.
Op mijn nieuwe fiets.
Das genieten!
2 opmerkingen:
Leuk he een nieuwe fiets! ik heb ook pas een nieuwe fiets (eindelijk een echte moederfiets):)Veel plezier morgen met de verjaardag en natuurlijk gefeliciteerd met je zoon!
O! Je hebt je fiets al! Leuk hoor!
Een reactie posten