Ik heb me weer een uur lang prima vermaakt in het bos met de hardlooptraining.
Ik hoorde alle vogeltjes fluiten, een specht hameren en ik zag eksters en reigers druk in de weer met hun nest.
Ik vind het nooit kloppen, een reiger zo hoog in een boom.
Voor mij zijn reigers zeer aardse wezens, laag-bij-de-gronds, zelfs.
Deze keer heb ik me tijdens het lopen weer gefocust op mijn ademhaling en op het hier en nu, en volgens mij ging dat veel beter dan de vorige keer. Ik heb mijn eigen race gelopen, en al was ik de laatste, ik heb 'em wel volbracht. Yes!
(moet je ook nog vechten tegen jezelf. Ik wil altijd haantje-de-voorste zijn!)
Ik verwacht dat ik minder spierpijn en stijfheid zal hebben als vorige week.
Jullie horen er nog van ;-)
Daarna wilde zoonlief nog een warme prak voor hij weer aan het werk moest, dus ook dat vlug in elkaar geflanst, en nu is het komende uur volledige rust, hier.
Btw: het was weer een heerlijke dag, gister. Ik heb nog een paar weken bijgeboekt, ik vind dat ik nog niet klaar ben ;-)
Ik heb me voorbereid op het gesprek met het UWV as vrijdag, en nagedacht over 24 uur per dag depressief zijn, bang zijn om wakker te worden omdat 'het' er dan alweer is. Voor mij gelukkig al een ver-van-mijn-bed-show, maar voor velen een draak die hele nachten op hun bed zit te wachten en die steeds groter en groter wordt.
Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe ik me een jaar geleden voelde, ik moet terug lezen en mn dagboeken erbij halen om te weten hoe het was.
Het is maar gelukkig dat je veel vergeet!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten