Ik merk dat het me goed doet, en dat het me ontspant.
Eerder liep ik met gebalde vuisten, waardoor de spierspanning in mn hele lijf opliep, dat heb ik nu helemaal niet meer.
Het viel me op, toen de schaduw voor me uitviel, mn handen hingen losjes langs mn lijf. tWas grappig om te zien!
Ik heb nog wel last van mn rug, maar dat begint nu pas na een half uur lopen.
De ondergrond is nog glad, dat scheelt misschien.
Maar conditie opbouwen doe ik. YES!
Al met al zijn het drukke, spannende dagen.
Ik ben soms zomaar zenuwachtig, en ik ben vlug moe.
Ik neem veel rust, slaap veel,en doe eigenlijk alleen maar waar ik zin in heb.
Gelukkig is manlief thuis, die houdt de boel wel draaiende....
1 opmerking:
Ha Carla! Ik lees je blogs trouw, ze komen per mailabonnement bij me binnen. Ik leef op afstand mee, al merk je daar niet zo heel veel van. Ik weet niet bij ondervinding wat je allemaal doormaakt (JC snapt het allemaal beter), maar in elk geval: weet dat er voor je wordt gebeden!
Een reactie posten