Volgende week donderdag zal mijn laatste creatieve therapie zijn.
Ik ben er klaar mee, ik weet niet wat ik er nog doen moet.
De maandag erna stop ik met de maandagmorgengroep, daar was ik al langer klaar mee, maar mijn therapeute was er nog niet zeker van ;-)
De dinsdag blijf ik voorlopig nog volgen, ik durf nog niet helemaal alleen.
Dat betekent dat ik de rest van de week geen struktuur meer heb.
Dat is iets waar ik naar toe moet werken. Ik heb jarenlang de energie niet gehad om in huis en tuin iets te doen, daar ligt veel waar ik mee aan de slag wil, en ik MOET aan mijn conditie werken.
Ik maak een dag- en weekplanning, en probeer me daar aan te houden, dat werkt goed voor mij. Er moet dan niet teveel onverwachts gebeuren, want dan ben ik het weer kwijt :-)
Een paar weken geleden kreeg ik een tekst van een groepsgenote:
Jij kent je grenzen wel
Begin aan je leven nou
Hou van jezelf
Vergeet wat je vroeger dacht
Straal,
want je hart
Kan toch niet zonder jou
Hou van jezelf
Eenzaam en alleen sta jij
die zichzelf in de spiegel niet aankijkt
en de waarheid ontwijkt
Als spiegels gaan liegen en foto's schelden
Hou jij dan nog wel van jezelf?
uit een lied van een groepje waar ik nog nooit van gehoord had :-)
maar ik vond het zo lief!
maar ik vond het zo lief!
Ze had me aardig door, en dat is het leuke van in een groep in therapie zijn: je stimuleert, corrigeert en past op elkaar.
Soms nèt de echte wereld.
Als ik zie hoe ik mezelf een jaar geleden volledig kwijt was, en wat ik nu gevonden heb, ben ik goed op weg.
Ik sta rechtop en kruip niet meer onder de tafel.
Ik heb geen angst meer, ben zeker van mezelf, en durf dat ook te uiten.
Maar soms ben je zo verschrikkelijk alleen.
Als ik zie hoe ik mezelf een jaar geleden volledig kwijt was, en wat ik nu gevonden heb, ben ik goed op weg.
Ik sta rechtop en kruip niet meer onder de tafel.
Ik heb geen angst meer, ben zeker van mezelf, en durf dat ook te uiten.
Maar soms ben je zo verschrikkelijk alleen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten