De beer is los!
De afgelopen 2 weken ben ik enorm snel gegaan, en tot bijzondere inzichten gekomen.
Één daarvan is, dat ik geen complimentjes/ waardering kan ontvangen. Geen idee wat ik ermee moet.
Ik heb onderzocht waar het vandaan komt, wat ik erbij kan voelen en hoe ik erop kan reageren.
Een tijd geleden heb ik een aantal mensen gevraagd om positieve dingen over mij op te schrijven- ze komen nu van pas. Ik lees en herlees ze, en probeer ze tot me door te laten dringen, en te voelen wat ze tegen me zeggen. Errug moeilijk!
Gisteravond kon ik gelijk al oefenen, ik had een heerlijke avond op koor en 'zat' er lekker in, komt de dirigent naar me toe: ik ben erg blij met een goede alt, ik ben blij dat je er bent. Mijn mond viel open, en ik heb 'm vriendelijk bedankt. Ik geloof dat ik nòg licht geef!
Zingen is mijn grote passie, dus is zo'n compliment heel belangrijk voor mij.
Door een verkeerde (echte stress)ademhaling heb ik lang niet kunnen zingen en ben ik veel techniek kwijtgeraakt, en daar was ik echt verdrietig om.
Zingen is zo'n mega uitlaatklep, ik was er echt goed in, en daar was ik ook echt trots op.
Mijn lijf reageert sterk op al deze emotie's. Mijn migraine is gelukkig weg, maar ik heb ongelofelijk pijnlijke handen. Ze zijn ook dikker als normaal.
Het kan ook zijn dat de artrose opspeelt met dit vochtige weer, maar ik weet inmiddels dat alles wat ik nog niet zeggen/ verwerken kan, zich een uitweg baant door mn lichaam.
Al met al ben ik lekker bezig, en ben ik tevreden met hoe alles verloopt.
Vandaag probeer ik te genieten van mijn 'vrije' dag en het lekkere weer, en morgen mag ik weer crea. Ik weet alleen niet of ik morgen nog wat serieus' wil doen.
Ik vind het eigenlijk wel genoeg voor één week.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten