Ik kom doodmoe thuis, ik ben echt af!
Al een aantal dagen ben ik zo gespannen, dat ik misselijk en met hoofdpijn rondloop. Spieren en gewrichten zijn strakgespannen en pijnlijk.
Maar de doos is open.
Ik voel! En dat doet zeer. Maar wat een opluchting!
Nu nog laten zien wat ik voel. Dat wordt een hele klus.
Maar dan gaat een ander mij begrijpen, en voel ik me niet meer zo alleen.
Het wordt er alleen maar beter op.
Maar ik word er wel erg, erg moe van.
1 opmerking:
Ik leef in ieder geval met je mee!
En je bent zo'n dappere strijder! Moeilijk om niet in paniek te raken bij al die gevoelens.Maar alles één voor één. En als je erg moe bent geef dan je hoofd een dag vakantie.Dan gaat het de dag daarop weer wat beter. Als ik erg moe ben in mijn hoofd denk ik "laat een paard maar denken die heeft een grotere kop als ik". En ik ga zo mogelijk gezellig winkelen of zo.
Groetje Dicky
Een reactie posten