Dag 10, 20 april 2011

Hallo allemaal,
ik ben weer een middag thuis, mag zelfs de nacht hier blijven. Morgen ben ik dan nog een dag in Sneek, en dan heb ik een week verlof. Het is de bedoeling dat manlief en ik er een paar dagen samen op uit gaan. De maandag daarna begint dan de dagbehandeling, op maandag, dinsdag en donderdag.
Ik heb weer veel geleerd, afgelopen week. Ik verwonder me iedere keer over wat de therapie bij me losmaakt. Ik geef me nog niet helemaal over, dat komt wel op de dagbehandeling. Gister zei ik tegen een therapeute dat ik stoppen wilde, ik ging iets voelen en dat werd eng :-) Er word veel overhoop gehaald, maar het werkt zó bevrijdend! Het geeft zoveel ontspanning en rust! Het is fijn om een vangnet te hebben als ik thuisben, ik mag bellen en op de PAAZ komen als ik wil, en dat ik alles in mijn eigen tempo mag doen.
Het is fijn in de groep, en zelfs daar kan ik al oefenen.


Ik zou willen dat ik mn klasgenoten eens mee kon nemen, er valt zoveel te observeren en te leren!


Ik wil veel mensen bedanken, Jeannette en Gerard voor het laatste zetje, de mensen die voor me/ ons bidden en diegenen die een kaartje sturen ( het is iedere dag wachten op de post!), de dagelijkse smsjes van M, de liefde en geduld van manlief, voor wie het ook niet makkelijk is en die zó giga zn best doet....Het is fijn om te merken, dat niet alleen mijn hemelse Vader er voor me is, maar dat ik ook zoveel lieve mensen om me heen heb! Als je een oester bent zoals ik, word je op den duur erg eenzaam, omdat je niets deelt. Het blijkt dat veel mensen daar doorheen prikken.
Wat me ook ieder keer verbaasd, is het zelfbeeld dat ik heb, en hoe anderen tegen mij aankijken. Het is een terugkerend thema, maar ik leer er veel van.
Hoe moeilijk deze tijd ook lijkt, het moeilijkste heb ik al gehad, nu ik de mouwen op kan stropen en aan het werk kan, en zelfs al resultaat merk, wordt het toch anders.
Tot gauw weer!