vrijdag 7 maart 2014

2 jaar later

Hoog tijd voor een nieuw blog....

De weken vliegen voorbij, en dat is denk ik een goed teken :-)

Er gebeurt van alles, en binnen de kaders van de structuur kan ik het redelijk aan.

Van de week stond de weegschaal op -10 kilo, dus ben ik op de helft van mijn doel! Het voelt wel prettig zo, en ik ben niet al te streng voor mezelf, dus is het goed vol te houden.





Gister werd ik op mn hardloopclubje 12 jaar jonger geschat dan ik daadwerkelijk ben, hahaha, dus het gaat deze week erg goed met me :-)

Alle papieren voor het werken als ZZP'er zijn in orde, en ik heb toestemming van diverse instantie's, dus ik kan ook weer aan het werk.
Daar heb ik echt zin in. 
Het voelt goed om zelf de regie in handen te hebben op deze manier.

Het hardlopen gaat prima, ik kan goed merken dat er minder kilo's mee gesjouwd hoeven te worden.
Ik zie nog wel tegen de 10 kilometer op, terwijl ik weet dat ik dat best kan.
De onzekerheid en het gebrek aan zelfvertrouwen breken me nog regelmatig op, maar als ik mezelf streng toespreek en de angst geen kans geef, komt het altijd weer goed :-)





De rust en regelmaat in mn leven geven me gelegenheid om oude vriendschappen weer op te pakken, en daar geniet ik erg van.
Dat ik tijd voor mezelf heb en kan doen wat ik wil (ook weer regie!) maken me erg gelukkig. Ik krijg er zoveel voor terug, ik begin me een completer mens te voelen. Er komt een soort van balans, ik zou het niet anders kunnen benoemen.

Inmiddels is het bijna 2 jaar geleden dat ik de therapie beĆ«indigde, maar ik ben er nog dagelijks mee bezig. 
Het is nog steeds hard werken om te beseffen dat ik er zijn mag en mezelf mag zijn. Dat ik keuzes mag maken en nee mag zeggen- of juist ja, haha!
Ik verbaas me nog iedere keer over de houding van de artsen/ therapeuten en mijn leidinggevenden, dat ze dingen zien die ik niet zie, en meer de ernst van mijn 'toestand' inzien dan dat ik dat zelf doe. Ik ervaar dat ook als een zegen, want daardoor krijg ik alle rust en tijd om te herstellen in mijn eigen tempo. 
Woorden als 'blijvend kwetsbaar' en 'nooit meer zoals het was' komen iedere keer terug, en zachtjesaan begin ik in te zien wat ze dan bedoelen.


Ik moet zeggen dat het zachte weer, het uitbottende voorjaar en het extra daglicht wel invloed hebben op hoe ik me voel- maar dat zal niet alleen voor mij gelden denk ik!






2 opmerkingen:

huis tjokvol zei

wauwieee knap gedaan,ga zo door.

Atelier LifeArt zei

Mooie blog heb je geschreven, lekker positief en zelfs bemoedigend, fijn voor je en geniet van het heerlijke weer en het vooruitzicht op de lente. Ik heb daar ook zijn in!