Doelen

Begin januari heb ik me een aantal doelen gesteld voor dit jaar.
Altijd een gevaarlijke bezigheid, want het hangt van veel factoren af, of je ze halen kunt en of ze haalbaar zìjn!

Om 00.15 op 1 januari had ik me al opgegeven voor de Ladiesrun van de Kustmarathon in Zeeland op 3 oktober. Nog ver weg, dus tijd genoeg om 10 kilometers en strand-en-duinen in de benen te krijgen!
Het leuke is, dat er ook familie-dames meelopen. Dat wordt genieten :-)

Een colourrun voor-de-fun volgde al snel. Gezellig met vriendinnetjes 5 kilometer lang plezier maken in Vlissingen :-) en deze week boekte ik mn eerste 10 kilometer hier in de buurt, eind maart.
Zolang ik mn eigen prettige ritme loop, krijg ik geen blessures en loop ik gemakkelijk (niet snel!) een eind weg.
Omdat ik inspanningsastma bleek te hebben, gebruik ik een pufje, en dat loopt een stuk luchtiger :-)
Ik schafte nieuwe schoenen aan- na 2 jaar intensief gebruik geen overbodige luxe zo bleek. 

Ook begon ik op 3 januari redelijk serieus te lijnen.
Iedere week zie ik de weegschaal minder aangeven, en vandaag was dat in totaal 4,5 kg minder.
Nog 15 te gaan, dan ben ik op het gewicht dat ik had voor ik ziek werd.

Het geeft me zoveel voldoening allemaal, het maakt mn leven weer een beetje leuker. Ik hoop toch te zijner tijd weer aan het werk te kunnen, en zo bezig zijn geeft me wat zelfvertrouwen en struktuur aan mn dagen.

Ik schrik iedere keer nog enorm als ik in een dip kom, en het valt nog steeds niet mee om er weer uit te komen. Ik ken het verloop inmiddels, en ik weet dat het weer voorbij gaat, maar toch. 
Het is dan moeilijk om van het leven te genieten en er de zin van in te zien, en af en toe ben ik flink opstandig. 
Mijn tijd en energie inzetten voor zoiets banaals als hardlopen en lijnen, was niet echt wat me altijd voor ogen stond.

Maar aan alles komt een eind, al kost het dit keer erg veel tijd.