Zo vaak voel ik mij klein, geschonden,
in een cocon ligt nog mijn zijn
verlangend naar het licht, gebonden
ik zou een vlinder willen zijn
'k wacht ongeduldig op een teken
-want in mijn zwakte ligt mijn strijd-
Hij zal gesloten ruimten breken
maar waar blijft God en waar Zijn tijd?
in hunk'rend wachten ligt een hopen
dat ik bevrijdend leven mag
want eens gaat de cocon toch open
brengt aan het licht de nieuwe dag
(Janny Alberts-Hofman)
2 opmerkingen:
Mooi gedicht zeg!
Er kann und will dich lassen nicht, Er weiß gar wohl, was dir gebricht,
Himmel und Erd ist sein!
(...)
Dein Vater und dein Herre Gott,
Der steht dir bei in aller Not.
(uit cantate 138)
Een reactie posten