dinsdag 5 juli 2016

Zuster

De vorige keer vertelde ik al, dat ik weer aan het werk ben.
Na(ast) het werk in de vis, ben ik een tijdlang als ZZP'er aan het werk geweest in de thuiszorg.
Op die manier kon ik weer aan het werk wennen, ritme opbouwen en kijken waartoe ik nog in staat was.

Een jaar geleden werd ik gevraagd te solliciteren bij een team van de Thuiszorg in de zuidwesthoek van Friesland. Ik werd direct aangenomen en ben eigenlijk ook gelijk aan de slag gegaan. Na verloop van tijd, had ik een groot contract en stopte ik het ZZP-werk.

Wat me daar toch allemaal overkomen is......ik kan het nog niet begrijpen.
Er wordt vaak gezegd dat God wonderlijke wegen gaat, en dat ervaar ik regelmatig zo.

In het begin ging ik met de zenuwen in mn lijf naar mn werkplek. Gelukkig wende het al gauw, en kon ik ook wat met de Friese taal.
Het viel reuze mee om het werk en het ritme weer op te pakken, en ik genoot.

Wat me nog steeds het allermeest verbaast, is dat er naar me geluisterd word. Dat ik er mag zijn die ik ben. Ik word zo gewaardeerd, krijg zo vaak een schouderklopje. En dan niet alleen door mijn collegae, maar ook door de cliënten. Hogerop in de organisatie kennen ze me ook al, omdat ik mijn woordje durf te doen, iemand mag zijn, onderneem, de ruimte krijg. Ze vinden me waardevol. IK. De twijfelaar. De het-is-niet-goed-genoeg'er. De pleaser. De nooit-nee-zegger.

En dat duurt nou al een jaar, hè.

Wauw.






Werken kan ook een warme deken zijn!

Het kan LEUK zijn, onderling.

Nee zeggen is niet moeilijk meer. Moeilijke gesprekken zijn geen slapeloze nachten meer.

Dankzij het geweldige team waar ik in terecht kwam-zomaar.

Ieder dag ben ik dankbaar voor de jaren therapie die ik kreeg.

Wat heb ik er veel geleerd, waar ik nog dagelijks mn voordeel mee doe.

Niets voor niets.


Ik geniet enorm van mn werk, en ik ben zo dankbaar dat ik weer zuster ben. Het is zo'n groot stuk van wie ik ben.

Ik merk wel, dat ik een aantal beperkingen heb overgehouden aan mijn ziek-zijn. Ik moet mn energie goed verdelen, mn concentratie is ook niet meer geweldig, en ik moet er dingen voor laten. 

Maar wat krijg ik er veel voor terug.

Ongelofelijk.


Wat een grote God hebben wij.


Alles op Zijn tijd







1 opmerking:

Dicky Leeuwestein zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.