Alles weer normaal (?)

Ik weet niet of ik het nog kan, bloggen :-)

Het is al zo'n tijd geleden....en ineens kreeg ik de kriebels.

Er speelt zoveel....het UWV stopte nogal abrupt mijn uitkering, en daardoor mocht ik weer aan het werk.
Via een uitzendbureau sta ik nu regelmatig "in de vis".

Ook ben ik rustig-aan begonnen met het oppakken van mijn oude stiel, ik ben weer zuster.

Ik geniet erg van het werken, het 'normale' leven en het feit dat ik mn eigen geld weer verdien. Ik ga om met mensen die niets of nauwelijks iets van mij weten, en dat heeft ook zn leuke kanten.

Samen met een juriste van het UWV werk ik nog wel aan een bezwaar tegen het beëindigen van mn WIA uitkering, want het ging nogal snel, en was op oude feiten gebaseerd. Ik merk, nu ik weer werk, ook weer waarom ik moest stoppen: mn handen zijn dik en opgezet, en ik heb veel migraine, juist op mn vrije dagen. Het vergt echt veel van me, en dat valt me tegen. Ik moet vechten om niet bij de pakken neer te gaan zitten, en steeds mn angst voor terugval overwinnen.

Ik ervaar het werken in de vis als heel erg leuk, maar zwaar. Er is geen stress, er staat niemand over je schouder mee te kijken, en er is veel gezelligheid.
Ik vind vroeg beginnen (half 6!) niet erg, en de hele dag staan, daar wen je ook wel aan. Alleen de verdiensten zijn erg slecht, en ik moet het dubbele aantal uren draaien om een redelijk salaris te verdienen.

Daarom is het prettig dat ik weer de zorg in kan, ik ben als ZZP'er begonnen met 1 cliënt, en ga vanavond mijn eerste nacht draaien. 
Van mijn collega's krijg ik alle medewerking en complimenten, en ze helpen me mijn onzekerheid de baas te worden.
Nu ik bezig ben, is het net of ik nooit ben weggeweest, en merk ik, hoezeer mijn hart hier ligt.

Ik hoop oprecht, dat ik mn moeizaam gevonden 'zelf' kan blijven, en dat ik niet meer terugkruip in welke rol dan ook, en mezelf geen maskers meer aanmeet.
Het aantal onzekerheden in mn huidige leven is ernaar, dat ik dat zou doen.

Ook hou ik goed in de gaten, dat ik kan blijven hardlopen, want daarin vind ik veel ontspanning. Mn doelen heb ik moeten bijstellen, maar dat is geen ramp. Ik geniet ervan, en dat is het voornaamste.
Ook wil ik proberen om het zingen weer op te pakken, ook dat geeft veel ontspanning en voldoening. Nu ik mn leven opnieuw moet organiseren, wil ik daar graag tijd en geld voor vrijmaken.

Haha, gelukkig heb ik een paar stevige waakhonden om me heen, die me in de gaten houden.

En iedere dag is daar mijn Hemelse Vader, die trouw voor me zorgt, hoe ik ook ben.
Ik vraag me vaak af, hoe iemand het toch redt, die God niet kent.